Musea bij «De Atlantikwall in Raversyde»

Wij vragen de browser niet waar u bent. Wij verzamelen geen gegevens over mensen. Zet het punt zelf op de stadskaart — wij zoeken de dichtstbijzijnde musea die bij uw voorkeuren passen.

Getoond: 6 musea

Sleep de speld of druk op de kaart.

nu opennu geslotenopeningstijden onbekend

Kaart — OpenStreetMap

Dichtstbijzijnde musea · 6

Wetenschap en natuur · sinds 2000

Astropolis, Space Science Center

nichegebied

Een planetarium en ruimtevaartcentrum aan de Duinkerkseweg: een verzameling is er niet, en wat getoond wordt is kennis. Hier wordt over natuurwetenschap gesproken.

De planetariumkoepel en de hemelvoorstellingen. De afdeling ruimtevaart. Voorwerpen van museale aard zijn er niet.

2,6 km hiervandaan · Duinkerkseweg 16 · ·

· nr. 91

Kunst · sinds 2008

Mu.ZEE

uitmuntend

De enige verzameling die als één doorlopend verhaal over kunst in België is ingericht: achtduizend stukken van 1341 kunstenaars, van François Bossuet uit 1821 tot Luc Tuymans; het museum zegt het zelf zo, “van 1880 tot morgen”. Spilliaert is hier ruimer aanwezig dan waar ook ter wereld — honderdtien eigen stukken en daarbij een particuliere verzameling die sinds 2020 in langdurige bruikleen is — en dáárvoor komt men.

Het eigen gebouw in de Romestraat is sinds januari 2025 dicht voor verbouwing en gaat in 2028 weer open; de collectie wordt bij stukken getoond in de Venetiaanse Gaanderijen, zodat het geheel nu nergens te zien is. Het Spilliaertbezit — de zeedijk en het strand van Oostende, de nachtelijke zelfportretten; nergens is daar een gelijke van, en in het hart ervan staat het Zelfportret met rood potlood uit 1908, Oost-Indische inkt, gouache en pastel op papier, 85 × 69 cm, inv. SM000005. James Ensor en de kring van Les XX (Willy Finch). Constant Permeke, Jean Brusselmans, Frits Van den Berghe — het Vlaamse expressionisme. Paul Delvaux, Georges Vantongerloo, Roger Raveel, Luc Tuymans. Het oudste stuk is De zaagmolens te Slijkens nabij Oostende van François Bossuet, 1821.

5,1 km hiervandaan · Venetiaanse Gaanderijen, Parijsstraat 2, hoek Zeedijk · ·

· nr. 81

Transport · sinds 1932

Het zeilschip Mercator

nichegebied

Een driemastbarkentijn uit 1932, in Leith gebouwd naar het ontwerp van de poolreiziger Adrien de Gerlache als opleidingsschip van de Belgische koopvaardij — beschermd monument en wellicht het bekendste schip van het land. Achtentwintig jaar dienst leverden vierenvijftig reizen en slechts twee gezagvoerders op; sinds 1960 ligt hij in de Oostendse jachthaven. Het schip heeft geen verzameling. Waarvoor de Mercator herinnerd wordt, is niet meer aan boord: van de twee moai die van Paaseiland kwamen staat de Belgische — Pou Hakanononga, zes ton andesiet — in het Jubelpark te Brussel, de tweede ging naar de Fransen, en het stoffelijk overschot van pater Damiaan ligt allang in Leuven.

Het schip zelf, uit 1932: vijftien zeilen van in totaal 1.600 vierkante meter, het dek, de kadettenverblijven, de officiershutten, de kaartenkamer. De scheepsoperatiekamer, die als rouwkapel diende toen de Mercator in 1936 het stoffelijk overschot van pater Damiaan van Nieuw-Zeeland naar Antwerpen bracht. De herinnering aan de zevende reis van 1934–1935, waarvan hij de Frans-Belgische Paaseilandexpeditie en twee moai meebracht.

5,8 km hiervandaan · Jachthaven, Jan Piersplein · ·

· nr. 86

Huismusea · sinds 1952

Het James Ensorhuis

voor liefhebbers

Het huis waar Ensor van 1917 tot zijn dood in 1949 woonde en werkte — het enige huismuseum van een schilder bij wie zowel het expressionisme als wat later surrealisme heette begint. Een verzameling is er niet: het meeste meubilair werd verkocht vóór het museum in 1952 openging, en sinds 2020 is het huis ingericht als belevingscentrum, vijf kamers met reproducties op ware grootte. Echt zijn de schelpen- en souvenirwinkel die hem van zijn oom en tante toeviel en die hij onaangeroerd liet, en de kamer zelf waar de Intrede van Christus te Brussel hing.

Het Blauwe Salon met een kopie op ware grootte van De intrede van Christus te Brussel in 1889, opgehangen waar het origineel hing; dat origineel is sinds 1987 in het Getty. De schelpen- en souvenirwinkel op de begane grond — de handel van de tante en oom van de kunstenaar, die hij sloot maar niet opruimde. Het atelier en de woonkamers met het meubilair dat bewaard bleef. Vijf belevingskamers, elk met een eigen thema: de wereld van Ensor, interieurs, zijn publieke leven, de kritiek, maskers en vreemde figuren. Een tentoonstellingsruimte in het aanpalende pand, waar de presentaties met Xavier Tricot gemaakt worden.

6,0 km hiervandaan · Vlaanderenstraat 29 · ·

· nr. 82

Geschiedenis · sinds 1996

Het Stadsmuseum Oostende

nichegebied

Het huis in de Langestraat werd tussen 1770 en 1780 gebouwd, en vanaf 1834 huurde het koningspaar het: Louise-Marie, wier longen zwak waren, kreeg van de artsen zeelucht voorgeschreven. Hier stierf zij op 11 oktober 1850, om tien over acht ’s ochtends — de eerste koningin der Belgen. De kamer waar dat gebeurde is ingericht zoals toen. Leopold II kocht het huis in 1867 en bewaarde het als aandenken aan zijn moeder. Daarna komt het geheugen van de stad — visserij en haven, scheepvaart en de badplaats die het vissersdorp opat. Het museum legt Oostende uit.

De kamer waar koningin Louise-Marie op 11 oktober 1850 stierf: ingericht zoals toen, en het bed dat er staat is naar alle waarschijnlijkheid haar sterfbed. Het huis in de Langestraat 69, gebouwd tussen 1770 en 1780 en vanaf 1834 door het koningspaar gehuurd. De zalen van visserij, haven en scheepvaart; affiches, documenten en foto’s van de badplaats. De tijdelijke tentoonstellingen worden gemaakt door de heemkundige kring De Plate, die in hetzelfde huis werkt.

6,1 km hiervandaan · Langestraat 69 · ·

· nr. 87

Militaire geschiedenis · sinds 1811

Fort Napoleon

voor liefhebbers

Een vijfhoekig torenfort uit 1811, van het type ‘tours et redoutes modèle 1811’: vijf muren van 27,4 meter, metselwerk van 2,65 meter dik, ruim acht miljoen bakstenen, de bouwput gegraven door Spaanse krijgsgevangenen en opgeëiste plaatselijke werklieden. Het fort maakte beleg noch gevecht mee: de ster van Napoleon zonk voordat het nodig was, en juist daardoor bleef het gaaf. Leeg stond het echter niet. In de Eerste Wereldoorlog richtten de Duitsers er het verzamelkwartier van de artillerie in, zetten de Hindenburgbatterij erachter en legden er elektriciteit, verwarming en water aan; in de Tweede werd het fort in de Atlantikwall opgenomen. Van die eerste bezetting resten de muurschilderingen van 1915, en dat is het enige hier wat een verzameling mag heten. Wat er nu te zien is, is een verhalenparcours met tijdelijke tentoonstellingen.

De muurschildering Der Barbar uit 1915 van de soldaat-kunstenaar Heinrich-Otto Pieper (1881–1968), boven de schouw: een geharnaste Duitse ridder met het slagzwaard aan de keel van een Schot, en daarnaast de afgehakte hoofden van een Italiaan, een Fransman, een Japanner, een Senegalees en een Rus — Duitse oorlogspropaganda zonder omhaal; ernaast een allegorische versie van de Bremer stadsmuzikanten. In 1932 hersteld. Het bouwwerk zelf: een vijfhoek met de noordpunt naar zee, twee lagen kazematten, een slaapzaal voor vijfhonderd man met 96 schietgaten, een droge gracht van tien meter en vijf caponnières.

7,4 km hiervandaan · Vuurtorenweg 13 · ·

· nr. 85

Van 5 musea is het punt niet gezet. Zij staan niet in deze telling.