De enige verzameling die als één doorlopend verhaal over kunst in België is ingericht: achtduizend stukken van 1341 kunstenaars, van François Bossuet uit 1821 tot Luc Tuymans; het museum zegt het zelf zo, “van 1880 tot morgen”. Spilliaert is hier ruimer aanwezig dan waar ook ter wereld — honderdtien eigen stukken en daarbij een particuliere verzameling die sinds 2020 in langdurige bruikleen is — en dáárvoor komt men.
Het eigen gebouw in de Romestraat is sinds januari 2025 dicht voor verbouwing en gaat in 2028 weer open; de collectie wordt bij stukken getoond in de Venetiaanse Gaanderijen, zodat het geheel nu nergens te zien is. Het Spilliaertbezit — de zeedijk en het strand van Oostende, de nachtelijke zelfportretten; nergens is daar een gelijke van, en in het hart ervan staat het Zelfportret met rood potlood uit 1908, Oost-Indische inkt, gouache en pastel op papier, 85 × 69 cm, inv. SM000005. James Ensor en de kring van Les XX (Willy Finch). Constant Permeke, Jean Brusselmans, Frits Van den Berghe — het Vlaamse expressionisme. Paul Delvaux, Georges Vantongerloo, Roger Raveel, Luc Tuymans. Het oudste stuk is De zaagmolens te Slijkens nabij Oostende van François Bossuet, 1821.
Kortste route — 1 tot 1,5 uur voor het belangrijkste
Een uur.
10 minutende gaanderij zelf: de lange overdekte wandeling langs de Parijsstraat en het grote salon dat schuin op de hoek van beide armen ligt.
25 minutende thematische tentoonstelling, die de hele galerij inneemt.
15 minutende grote zaal, waar telkens één werk, één kunstenaar, één archief of één ensemble in het licht staat.
10 minutenhet actieve depot achteraan de grote zaal: je ziet hoe een museum werkt, niet alleen wat het toont. Daar loopt ook drie jaar lang een proefopstelling met licht: het museum kijkt aan de eigen stukken hoe het licht erop valt, en hangt daarna, na 2028, naar wat het geleerd heeft.
Achtergrond
Over het museum
Het museum ontstond in 2008 uit de samenvoeging van twee Oostendse verzamelingen: het stedelijke Museum voor Schone Kunsten en het Provinciaal Museum voor Moderne Kunst (PMMK); de vzw werd in 2010 opgericht, en sinds 2018 wordt het museum samen gedragen door de Vlaamse Gemeenschap en de stad. De naam leest als “museum aan zee”. Onder hetzelfde bestuur vallen buiten Oostende nog twee huizen: het Permekemuseum in Jabbeke en het Peiremuzee in Knokke-Heist.
Het gebouw
Het huis aan de Romestraat 11 werd in 1949–1955 gebouwd naar een ontwerp uit 1948 van Gaston Eysselinck: het warenhuis van de arbeiderscoöperatie S.E.O., een betonskelet, een gevel van gepolijst Zweeds graniet, dertig meter gebogen glas aan de straat. Warenhuis bleef het een kwarteeuw; de coöperatie ging in 1981 failliet en in 1982 kwam het gebouw bij de provincie om er een museum in onder te brengen. De Venetiaanse Gaanderijen, waar het museum nu zit, zijn een overdekte galerij uit 1900–1903 van Henri Maquet, gebouwd op verlangen van Leopold II.
Goed om te weten
Niemand toont deze verzameling op dit ogenblik in haar geheel. Het eigen gebouw aan de Romestraat 11 ging in januari 2025 dicht en opent in 2028; voor die tijd nam het museum zijn intrek in de Venetiaanse Gaanderijen, en een deel van het bezit trok uit naar andere zalen — Amsterdam, Antwerpen, Drogenbos, Koksijde — en naar de eigen huizen in Jabbeke en Knokke-Heist. In de gaanderijen volgen over drie jaar vier tentoonstellingen elkaar op, elk met de zaal voor zich alleen.
Wat te lezen
Anne Adriaens-Pannier houdt sinds 1997 de oeuvrecatalogus van Spilliaert bij, op verzoek van de dochter van de kunstenaar; zo’n vijfduizend stukken zijn bestudeerd, en sinds 2023 verhuist het geheel naar het platform PANOPTIKON. In boekvorm is hij niet verschenen en een nummer heeft hij niet: hij wordt gelezen op leonspilliaert.be, een site die Mu.ZEE en Toerisme Oostende zelf maken. In druk, van dezelfde hand: “Spilliaert: de bezielde blik”. Gent: Ludion, 2006.
ISBN 9789055446278
Hoe binnen te komen
Adresgecontroleerd op 19 augustus 2026, website van het museum
De gaanderijen staan op de zeedijk, aan het westelijke eind ervan, naast de Koninklijke Gaanderijen en het ruiterstandbeeld van Leopold II. Ruim twee kilometer langs het water vanaf het station Oostende; de Kusttram rijdt de hele kust af.
Openingstijdengecontroleerd op 19 augustus 2026, website van het museum
vandaag gesloten
ma
gesloten
di–zo vandaag
10:00–17:30
Maandag gesloten, en op 25 december en 1 januari; op 24 en 31 december sluit het museum om 16.30 uur.
Ticketsgecontroleerd op 19 augustus 2026, website van het museum
Volwassenen € 12. Groepen vanaf tien personen € 10. Jongeren van 13 tot en met 25 jaar € 3. Kinderen tot en met 12 jaar gratis. Gratis met de MuseumPASSmusées.
tickets online
Wanneer te gaan
Kom voor de tentoonstelling die er hangt: er volgen er vier op elkaar in de drie jaar van het tijdelijke onderkomen, en elke neemt de galerij helemaal in, zodat je hier niet “naar Mu.ZEE in het algemeen” gaat. Maandag gesloten.
Contactgecontroleerd op 19 augustus 2026, website van het museum
Een eigen kinderwerking is er niet, familietours wel. Tot en met 12 jaar gratis, van 13 tot 25 jaar € 3. De presentatie is volwassen en thematisch: een klein kind vindt hier weinig om naar te kijken.
Toegankelijkheid voor mindervalidengecontroleerd op 19 augustus 2026, website van het museum
Het museum zelf — ja. De gaanderijen zijn toegankelijk, ook voor minder mobiele bezoekers en voor mensen met een auditieve of visuele beperking. Kom je met een rolstoel, geef dat dan vooraf een seintje en meld je aan bij de balie; een rolstoel wordt op aanvraag per e-mail gratis geleend. Er staan zitbanken in de zaal en er zijn informatieve zaalteksten. Geleidehonden zijn welkom; voor blinden en slechtzienden is een aparte begeleide workshop uitgewerkt.
De verzameling als een keten: wie leerde van wie, wie sprak wie tegen. Het ene werk zet het volgende in beweging, als een dominosteen.
Als dit je raakte
In dezelfde stad
Als Ensor het in de Venetiaanse Gaanderijen won van de rest: het huis in de Vlaanderenstraat is de kamer waar hij schilderde en de schelpenwinkel waar de maskers vandaan kwamen.
