Musea bij «Tentoonstellingszaal van de archieven»

Een verzameling volksprenten uit de zeventiende tot de negentiende eeuw en werk van hedendaagse kunstenaars die de traditie voortzetten; drukblokken en een pers.

Het atelier van de schilder met de oorspronkelijke inrichting en de gezichten op het oude Moskou — historische reconstructies van Apollinari Vasnetsov, waarnaar men zich de middeleeuwse stad nog altijd voorstelt.

De bovenverdieping is het atelier waarvoor het huis er kwam: hoge plafonds, brede ramen op de binnenplaats en de tuin. Viktor Vasnetsov schilderde hier «De Bogatyrs» en «Sirin en Alkonost». Beide hangen allang in de Lavroesjinskisteeg. Wat bleef is «Het gedicht van de zeven sprookjes», zeven doeken uit 1901–1926, van «De slapende prinses» tot «De kikkerprinses». Daarnaast iconen en volksklederdracht uit zijn eigen verzameling, zijn penselen in een berkenschorskoker op de werktafel. Beneden hebben de eetkamer en de salon hun inrichting uit het eind van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw behouden: meubels naar tekeningen van Vasnetsov en Jelena Polenova, familieportretten van zijn eigen hand. Op de binnenplaats, tegen de bakstenen brandmuur, hangt het mozaïek «Christus op de troon» naar zijn ontwerp. Het werd aan het begin van de twintigste eeuw gezet in het Petersburgse atelier van Frolov en kwam in de jaren zeventig hierheen.

De eigen dingen van de familie: de ovale sofatafel, de boekenkast, portretten van de ouders en voorouders, bronzen kandelaars uit de verzameling van Andrej Dostojevski. In de opstelling «De wereld van Dostojevski» — de divan die de schrijver in 1866 kocht, het schrijfbureau uit zijn laatste woning, een inktstel en zijn bril, een facsimile van het Evangelie dat de vrouwen van de dekabristen hem in 1850 gaven. Het uitzicht uit het raam op de ziekenhuishof, dat Dostojevski als kind zag.

Iconen uit de dertiende tot de zeventiende eeuw, bijeengebracht door expedities van het museum zelf. Koningsdeuren en complete iconostasen. Fragmenten van muurschildering. De Verlosserskathedraal uit de jaren 1420 — het oudste gebouw van Moskou, met resten van ornamentele beschildering die met Roebljov in verband wordt gebracht.

De lariks van Peter, zoals hij hier van oudsher heet, staat midden in het arboretum. Ernaast een zomereik van meer dan tweehonderd jaar, linden die de honderd voorbij zijn, en een zeldzame treurvorm van de Dahurische lariks. De palmenkas uit 1891: palmen, ficussen en pandanussen op volle hoogte. De vetplantenkas op de bovenverdieping van het kassencomplex bevat cactussen, euphorbia's, agaven en aloë's, waaronder enkele van de zeldzaamste die er zijn. De oude vijver met waterplanten, de schaduwtuin, de heidehelling op de plek van de vroegere rotstuin; de coniferenhellingen kregen in 2013 het gouden diploma van de prijs voor landschapsarchitectuur.

Het gebouw zelf — de Bachmetjev-garage uit 1926–1927, een van de belangrijkste bouwwerken van Konstantin Melnikov met overspanningen van Vladimir Sjoechov; Café op de Bassejnaja — een reconstructie van het leven in het sjtetl.

Een gang door de werkende fabriekshal, waar de bonbons voor de ogen van de bezoekers worden ingepakt; de geschiedenis van Einem en «Rode Oktober» in originele wikkels en reclames.

De Hemelvaartskerk van 1532. De kerk van de Onthoofding van Johannes de Doper in Djakovo, zestiende eeuw, meestal leeg. De Voorpoort met haar opstelling. Het huisje van Peter de Grote, uit Archangelsk overgebracht. Tegels en iconen in de depottentoonstellingen.

Zalen voor mechanica, optica, akoestiek en elektriciteit; een spiegellabyrint; wetenschapsshows volgens rooster.