Uw browser is ouder dan deze pagina. De catalogus is ook hier te lezen: de lijst, de filters en de kaarten werken. Uw browser markeert de gekozen filters met gewone vinkjes, zo goed als het gaat. Werk uw browser bij om de pagina te zien zoals ze bedoeld is.
Wij vragen de browser niet waar u bent. Wij verzamelen geen gegevens over mensen. Zet het punt zelf op de stadskaart — wij zoeken de dichtstbijzijnde musea die bij uw voorkeuren passen.
De Hemelvaartskerk van 1532 is de eerste stenen tentkerk van Rusland en het enige bouwwerk van Moskou op de werelderfgoedlijst. Het tentdak is hier constructie en geen versiering, en de Russische bouwkunst van de zestiende eeuw is niet te begrijpen zonder eronder gestaan te hebben. De rest is een reservaat met een middelmatige verzameling: iconen, tegels, handschriften, houten bouwwerken uit het Noorden. En één waarschuwing: het paleis van Aleksej Michajlovitsj dat op alle foto’s staat, is een reconstructie uit 2010 op een andere plek in het park; met het echte Kolomenskoje moet men het niet verwarren.
De Hemelvaartskerk van 1532. De kerk van de Onthoofding van Johannes de Doper in Djakovo, zestiende eeuw, meestal leeg. De Voorpoort met haar opstelling. Het huisje van Peter de Grote, uit Archangelsk overgebracht. Tegels en iconen in de depottentoonstellingen.
Het enige Moskouse landgoed dat vrijwel volledig is overgeleverd: houten paleis, paviljoens, regelmatig park en vijver staan zoals de Sjeremetjevs ze in de jaren 1750–1770 bedoelden, met nauwelijks negentiende-eeuwse verbouwing. Ostankino noch Tsaritsyno heeft zoveel behouden. Wie in Apeldoorn de herstelde barokke tuin van Het Loo heeft gezien, weet wat een regelmatige aanleg met een huis doet; het verschil is dat men die tuin heeft moeten terughalen en dit park nooit is verdwenen. Aan het paleis is het Keramiekmuseum vastgeknoopt, een van de grootste verzamelingen porselein en glas ter wereld, die hier in de jaren dertig belandde en met het landgoed niets te maken heeft. Twee verschillende musea binnen één hek, en men moet beide in, wetend dat ze over verschillende dingen gaan.
Het houten paleis van 1769–1775 met bewaarde interieurs en ingelegde parketvloeren. De Grot met schelpwerk — iets wat in Rusland nergens anders bestaat. Het Hollandse en het Italiaanse huis, de Hermitage, de oranjerie. Een porseleinverzameling van Meissen tot Sovjetagitatieporselein.
Een bedrijfsmuseum met werkende maquettes van stedelijke infrastructuur — een genre dat bijna verdwenen is. Het is iets voor wie wil weten hoe de stad ondergronds in elkaar zit; elders in Moskou bestaat zoiets niet. Voor een Nederlander is het onderwerp vertrouwd, de toon niet: hier gaat het niet over water keren, maar over water aanvoeren.
Werkende maquettes van waterwerken — van het Rostokino-aquaduct tot de drinkwaterfabrieken van nu; de geschiedenis van de Moskouse riolering in tekeningen en foto’s.
9,4 km hiervandaan· Sarinski projezd 13 ··
· nr. 39
Van 5 musea is het punt niet gezet. Zij staan niet in deze telling.
