Musea bij «Museum voor Schone Kunsten»

De Oceanië-verzameling, ruim 14.500 stukken, waarvan drie kwart door vier mannen rond 1900 bijeengebracht. Lajos Bíró bracht tussen 1896 en 1901 zesduizend voorwerpen uit Nieuw-Guinea mee, met driehonderd foto’s. 466 Congolese stukken kwamen in 1910 van Emil Torday, die voor het British Museum werkte. De keramiekzaal zet het aardewerk van de hele wereld op een rij, zonder scheiding tussen eigen en vreemd. Zoom, de tweede vaste opstelling, gaat over het verschuiven van de blik op een andere cultuur.

Hongaarse en Europese art nouveau: meubels, glas, keramiek en textiel van rond 1900 uit het bezit van het Museum voor Toegepaste Kunst. De villa zelf, met haar interieurs uit het einde van de negentiende eeuw.

De instrumenten van Liszt, de vleugels waarop hij in deze kamers speelde en lesgaf. Het bureau en het meubilair van de woning, op hun plaats gebleven. De bibliotheek en de partituren met zijn aantekeningen. De kamermuziekzaal van de oude Academie een verdieping lager, waar vanaf september op zaterdag om 11.00 uur ochtendconcerten klinken.

De vaste opstelling in 3.200 uitschuifbare ramen: bijna een half miljoen zegels, geordend naar land en naar jaar. Een raam trekt men met de hand uit de kast en schuift men terug — kijken gebeurt hier staand, raam voor raam. De Hongaarse uitgiften, van de eerste Oostenrijks-Hongaarse zegels tot vandaag, met proeven en drukfouten.

Ritueel zilver en textiel uit Hongaarse gemeenten, het oudste uit de zeventiende eeuw. Een joodse grafsteen uit de Romeinse tijd uit Pannonië, het oudste joodse spoor op deze grond. De Holocaustzaal, met documenten uit het getto van Boedapest. Het bezit van de begrafenisbroederschap Chevra Kadisja.

Het Romeinse lapidarium in de kelder: stenen met opschriften en sarcofagen uit Pannonië. Op de grens van Oost en West, grafgoed van het paleolithicum tot de landname, met goud uit Avaarse graven. De geschiedenis van Hongarije in twee delen, van de kroon van Sint-Stefanus tot 1990. De kroningsmantel van 1031 en de schat van Seuso zijn sinds december 2025 gesloten wegens verbouwing; zolang die duurt heeft komen voor deze twee geen zin.

Laatgotische vleugelaltaren: hele altaarkasten uit de parochiekerken van Opper-Hongarije, in één zaal bijeengezet. Meifeest van Pál Szinyei Merse, in 1873 geschilderd en door de tijdgenoten geweigerd. De zaal van Tivadar Csontváry Kosztka, met De eenzame ceder en Bedevaart naar de ceders van Libanon. De geeuwende leerjongen van Mihály Munkácsy. Beeldhouwkunst van rond 1900 en het Hongaarse modernisme: József Rippl-Rónai, Károly Ferenczy, Lajos Gulácsy.

Gotische beelden uit het koninklijk paleis: ruim zestig torso’s die weer samengesteld kunnen worden en duizenden brokstukken, in 1974 gevonden in de dichtgeworpen kelder van een burgerhuis voor het paleis. Ze werden gehakt voor het hof van Sigismund van Luxemburg (1387-1437) door meesters uit verschillende delen van Europa; sommige gingen half af de grond in. De gotische zaal heeft haar zitnissen behouden. De paleiskapel en de kelders eronder.

Het graf van Semmelweis op de binnenplaats van zijn geboortehuis. Medische instrumenten van de oudheid tot de twintigste eeuw, in heel Europa bijeengebracht. De apotheek De Gouden Adelaar in de Tárnok utca: het interieur van een oude stadsapotheek, met kasten, potten en laboratorium. Anatomische wasmodellen uit de achttiende eeuw.

De tijdschriften van Kassák, A Tett en MA, in nummers die hij zelf zette en opmaakte. Schilderijen en collages van zijn hand, van het activisme van de jaren twintig tot de late constructies. Brieven en stukken over zijn botsingen met de macht, eerst die van Horthy en daarna die van de communisten.