Uw browser is ouder dan deze pagina. De catalogus is ook hier te lezen: de lijst, de filters en de kaarten werken. Uw browser markeert de gekozen filters met gewone vinkjes, zo goed als het gaat. Werk uw browser bij om de pagina te zien zoals ze bedoeld is.
De Amerikaanse droom. Hongaren in de Verenigde Staten, 1776-2026
⤢Op de foto het museumgebouw: Nationaal Museum · József Rozsnyai, CC BY-SA 3.0 ·Wikimedia Commons
Voor de tweehonderdvijftigste verjaardag van de Onafhankelijkheidsverklaring — de geschiedenis van de Hongaarse emigratie en van de diaspora. Miljoenen vertrokken: armen en welgestelden, avonturiers en vluchtelingen. Sommigen klommen op; anderen kregen zwaar werk en het vreemdelingschap en verder niets; de meesten bouwden hun nieuwe leven zwijgend op. De tentoonstelling staat in de plechtigste ruimten van het classicistische gebouw — het staatsietrappenhuis, de ruimte onder de koepel en de haardzalen.
Foto’s op panelen in de open lucht, in de museumtuin, voor dezelfde verjaardag van de Onafhankelijkheidsverklaring als de grote tentoonstelling binnen. Het is op elk uur en zonder kaartje te zien; voor het detail moet men naar binnen.
5 maart — 31 december 2026 · In het middeleeuwse lapidarium.
belangrijkbij de museumtoegang inbegrepen, HUF 3.500
Een kleine opstelling in het middeleeuwse lapidarium, geopend op 5 maart — de geboortedag van de koning — voor de zevenhonderdste verjaardag. Onder Lodewijk I, die van 1342 tot 1382 regeerde, werd Hongarije een van de rijkste koninkrijken van Europa, en de goudmijnen hielden het daar. Van die rijkdom resten in het land enkele stukken edelsmeedwerk en de gouden florijnen; de rest kwam uit de grond bij Visegrád, waar zijn residentie stond. De burchten en paleizen liggen in puin, en een film in de zaal zet ze door berekening weer in elkaar.
Bij het vijfenzeventigste jaar sinds de eerste Novgorodse brief, gevonden op 26 juli 1951 in de Nerevski-opgraving. Sindsdien zijn er meer dan 1250 gevonden; daaronder de schoolschriften van het jongetje Onfim, met tekeningen die in middeleeuws Europa hun gelijke niet hebben. Het is het schrift van gewone mensen, bewaard door natte bodem — zoals in Vindolanda aan de Muur van Hadrianus. In de Staatsiezalen, één maand.
Een eeuw van de grootste fotodienst van het land, die het nieuws fotografeerde op de dag zelf. Te zien in twee ruimten van het Historisch Museum: de Verrijzenispoort en het Artilleriehof.
van wereldbetekeniswaardering van het museumvanaf ₽ 500 ≈ € 5
Tretjakov kocht iconen in de jaren negentig, enkele jaren voor zijn dood. Van dit deel van zijn verzamelen weet men het minst. Ruim zestig panelen uit de vijftiende tot de negentiende eeuw, waarvan vele voor het eerst te zien: de Novgorodse «Predsta Tsaritsa» uit de vijftiende eeuw, de Igorevskaja Moeder Gods van Tederheid uit het begin van de zestiende, werk van de tsarenmeesters en de Stroganovs, bijeengebracht met hulp van antiquairs en van kenners van oude dingen. Daarnaast wordt verteld hoe de iconen in de zalen van de Galerij kwamen en hoe zij in 1929–1932 door Europa reisden; tweede verdieping van het Ingenieursgebouw.
Geld in De meester en Margarita: het oude Judea en het Moskou van de jaren twintig en dertig, stuk tegenover stuk gezet. Bij de 135ste geboortedag van Boelgakov.
