Uw browser is ouder dan deze pagina. De catalogus is ook hier te lezen: de lijst, de filters en de kaarten werken. Uw browser markeert de gekozen filters met gewone vinkjes, zo goed als het gaat. Werk uw browser bij om de pagina te zien zoals ze bedoeld is.
⤢Op de foto het museumgebouw: Het Historisch Museum · Diego Delso, CC BY-SA 4.0 ·Wikimedia Commons
Geld in De meester en Margarita: het oude Judea en het Moskou van de jaren twintig en dertig, stuk tegenover stuk gezet. Bij de 135ste geboortedag van Boelgakov.
Bij het vijfenzeventigste jaar sinds de eerste Novgorodse brief, gevonden op 26 juli 1951 in de Nerevski-opgraving. Sindsdien zijn er meer dan 1250 gevonden; daaronder de schoolschriften van het jongetje Onfim, met tekeningen die in middeleeuws Europa hun gelijke niet hebben. Het is het schrift van gewone mensen, bewaard door natte bodem — zoals in Vindolanda aan de Muur van Hadrianus. In de Staatsiezalen, één maand.
Een eeuw van de grootste fotodienst van het land, die het nieuws fotografeerde op de dag zelf. Te zien in twee ruimten van het Historisch Museum: de Verrijzenispoort en het Artilleriehof.
Honderd kunstenaars, ontwerpers en ambachtslieden uit heel Rusland, gekozen door de samensteller van het project. Het thema van dit jaar is het toekomstbeeld van wie met de erfenis van hun voorouders werkt. In het tentoonstellingscomplex aan het Revolutieplein.
van wereldbetekeniswaardering van het museumvanaf ₽ 500 ≈ € 5
Tretjakov kocht iconen in de jaren negentig, enkele jaren voor zijn dood. Van dit deel van zijn verzamelen weet men het minst. Ruim zestig panelen uit de vijftiende tot de negentiende eeuw, waarvan vele voor het eerst te zien: de Novgorodse «Predsta Tsaritsa» uit de vijftiende eeuw, de Igorevskaja Moeder Gods van Tederheid uit het begin van de zestiende, werk van de tsarenmeesters en de Stroganovs, bijeengebracht met hulp van antiquairs en van kenners van oude dingen. Daarnaast wordt verteld hoe de iconen in de zalen van de Galerij kwamen en hoe zij in 1929–1932 door Europa reisden; tweede verdieping van het Ingenieursgebouw.
Praskovja Kovaljova-Zjemtsjoegova: dochter van een lijfeigen smid, zangeres van het Sjeremetjev-theater, later de vrouw van Nikolaj Petrovitsj Sjeremetjev. Portretten uit verschillende jaren en voorwerpen uit haar vertrekken; een zomertentoonstelling in het paleis.
De graaf staat bekend als historicus, uitgever en vriend van Alexander III; hier wordt de kant getoond waar onderzoekers nauwelijks aan toekwamen — Sjeremetjev als landheer en eigenaar van landgoederen. Koeskovo is het enige waar hij zijn leven lang bleef komen. Schilderijen, meubels, foto’s en documenten uit de collecties van Ostankino en Koeskovo; in het Zwitserse huis.
Bij het driehonderdste jaar sinds de dood van Peter de Grote: de nalatenschap van de eerste Russische keizer en zijn belangrijkste hervormingen. De man die in Zaandam en Amsterdam het scheepstimmeren leerde, bracht mee wat hier te zien is. Korte looptijd — controleer de data voor u vertrekt.